จบหมดแล้ว ทุกอย่างจบ...
โทษใครไม่ได้นอกจากโทษตัวเอง
ที่ไม่เคยทำไรได้ดี... ขนาดรักคนๆ นึง ยังรักเขาให้ดีไม่ได้เลย
มัวแต่จินตนาการถึงสิ่งที่เลวร้ายจน ความเป็นจริงเลวร้าย เพราะสิ่งที่จินตนาการ...
ยึดความคิดของตัวเองอย่างเดียว ไม่เคยฟังคำของเค้า...
เค้าบอกให้เปลี่ยนซะ นิสัยที่ชอบมองอะไรในแง่ลบ...
เราก็ไม่ได้เปลี่ยน... ให้มองอะไรในมุมมองของคนอื่นบ้าง ไม่ใช่มองแต่มุมมองของตัวเอง
สนใจแต่สิ่งที่ตัวเองรู้สึก... ไม่ได้สนใจสิ่งที่คนอื่นรู้สึก... ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยอ่ะ
ทำไมเราต้องมีนิสัยแบบนั้น แล้วทำไมเราถึงเปลี่ยนมันไม่ได้...
เกลียดตัวเองที่ทำอะไรๆ ไม่ได้
เกลียดตัวเองที่ปล่อยตัว ปล่อยใจ ให้เจ็บซ้ำแล้ว ซ้ำอีก...
เกลียดตัวเองที่รักเค้า... ถ้าไม่รัก ก้อคงไม่ต้องมานั่งเจ็บอยู่อย่างนี้
ถ้าไม่รัก ก็คงไม่ต้องมามีความคิดเกลียดตัวเองแบบนี้...
เกลียดตัวเองที่คุมตัวเองไม่ได้ ต้องมานั่งเป็นบ้าอยู่ในบล็อค
เกลียดตัวเองที่ สื่อถึงสิ่งที่รู้สึกได้ไม่ดี จนทำให้คนเข้าใจผิด
เกลียดตัวเองที่ ไปรักคนอื่น... ไม่รู้จักรักตัวเอง
เกลียดตัวเองที่คาดหวัง ในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
เกลียดตัวเองที่มานั่งเสียใจ ทำไมเราแค่ลบเค้าออกจากใจเราไม่ได้หรอ...
เกลียดตัวเองที่ไม่เคยลืมความเศร้า... และไม่เคยจำสิ่งที่ดี...
เกลียดตัวเองที่ทุกครั้งที่ทะเลาะกับคน แล้วไม่เคยแก้ไขปัญหาได้
เกลียดตัวเองที่ทุกครั้งที่ทะเลาะ จะทำให้ต้องจากกันในที่สุด
ทำไมทุกๆ อย่างมันต้องจบลงด้วยไม่ดีตลอดเรย...
มันจะมีบ้างไหม แฮปปี้เอ็นดิ้ง แบบในความฝัน ในนิยาย...
ไม่เคยทำอะไรให้มันจบลงด้วยดีได้เลย... ทำไมต้องเปนแบบนี้ด้วย
มันผิดมากใช่มั้ย ถึงได้เป็นแบบนี้...
"จบแล้วววว รักที่ให้เธอเหนื่อยล้ามามากพอ จนยอมต้องปล่อยไป
ถึงเธอดีเพียงใด ชั้นคงไม่เข้าไปสนใจ
แม้อยากจะกอดเธอขนาดไหน แต่ในวันนี้
ฉันคงต้องยอมปล่อยมือที่รั้งเธอ ออกมาเพื่อกอดตัวเอง
เมื่อเธอไม่สนใจ ฉันคงต้องรักตัวฉันเอง
และปล่อยให้เธอไปไกลจากตรงนี้ อย่างไม่มีวันกลับมา"
ปล่อยวาง... อิอิ ต้องปล่อยวาง
แก้ไขเมื่อ 4/11/2547 22:39:00
แก้ไขเมื่อ 5/11/2547 9:08:52
