ผู้หญิง 2 คน...
-มิส A เป็นคนที่หน้าตาค่อนข้างดี เป็นมิตรกับคนอื่น มีเพื่อนเยอะแยะมากมาย... แต่งตัวเก่ง... ตามแฟชั่น อินเทรนด์... รักสนุก และชอบแสงสี... เพียงแค่เดินผ่าน ก็จะรับรู้ได้ถึงเสน่ห์ของเธอ... และมันใช้เวลาไม่นานเรย ที่จะมองผู้หญิงคนนี้เปนคนที่มีเสน่ห์ น่าหลงใหล... เมื่อเดินผ่าน... เธอคือผู้หญิงประเภทที่คุณต้องมองตาม...
-มิส B เป็นคนที่หน้าตาธรรมดา นิสัยดี เพื่อนไม่เยอะ แต่สนิทกับกลุ่มเพื่อนๆ ของเธอเป็นอย่างดี... แต่งตัวไม่เก่ง ไม่ตามแฟชั่น... ไม่เที่ยว... และดูจะมีลำดับความสำคัญในชีวิต (priorities in life) อย่างชัดเจนเหลือเกิน... เธอคือผู้หญิงทั่วๆ ไป ที่คุณเดินสวนกับเธอในมหาวิทยาลัย โรงเรียน ห้างสรรพสินค้า ห้องสมุด โรงหนัง... ผู้หญิงอีกคนที่คุณเดินผ่าน และคงไม่มีวันจำได้ ถึงแม้จะเดินผ่านกัน หลายต่อหลายครั้งก้อตาม...
ที่ผมได้บรรยายไปนั้น เปนแค่เพียงเปลือกนอก ของผู้หญิงสองคน...
ถ้า เราได้รู้จักผู้หญิงสองคนนี้ เพียงผิวเิผน... มันก้อคงไม่ยากเลยที่จะตัดสินใจเลือกใคร... แต่เมื่อเวลาผ่านไป... การได้รู้จักผู้หญิงสองคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ การได้รู้จักผู้หญิงสองคนนี้ที่เป็นไปอย่างช้าๆ กลับทำให้เรามองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน สิ่งที่เราไม่สามารถ มองเห็นได้จากการมองเพียงแค่ไม่กี่ครั้ง... การคุยไม่กี่ครั้ง...
เป็นธรรมดา ที่เราจะต้องเลือกเปลือกนอก ก่อนที่เราจะทำความรู้จักกับสิ่งที่ซ่อนอยู่ในเปลือกของคนทุกคน... และมันก้อคงไม่เปลกอะไรนัก ที่เราจะเลือกสืบค้นหา สิ่งที่อยู่ใต้เปลือกของมิส A ก่อน... การตามจีบ A อาจจะดูเหมือนยาก เมื่อมองจากเปลือกนอกอันแสนหรูหรา และตำแหน่งทางสังคมที่สูงส่งของเทอ (เพื่อนเยอะ ป๊อบ ไม่ได้หมายถึงไฮโซ...). .
หากแต่เมื่อเราได้ทำมันจริงๆ ลองขายหัวใจของเราให้ A ได้ลองดูสินค้า... อาจจะเปนเพราะความรักสนุก แระความเปนมิตรของเธอล่ะมั้ง... ที่ทำให้เราสนิทกันอย่างง่ายดายยย... เราสนิทกันจนเรามั่นใจได้ว่า ความสัมพันธ์ของเราคงเป็นมากกว่าเพื่อนสนิท ทันทีที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเอ่ยปากขอ...
ไม่รู้ว่าเปนเพราะโชคดี หรือโชคร้าย ที่ทำให้เราทั้งสองฝ่าย ไม่เคยได้เอ่ยอะไรกัน และเราก้อคงอยู่ในสภาพนั้นเรื่อยมา... จนกระทั่งวันนึง ก้อได้มีโอกาสคุยกับ มิส B มากขึ้น... เมื่อการสนทนากันมากขึ้นทำลายกำแพง ที่เป็นเปลือกนอกที่ไม่ค่อยน่าดึงดูดใจสักเท่าไหรลง่ มันทำให้เรามองเหนสิ่งที่ซ่อนอยู่ในเปลือกนอก...
และการได้เหนสิ่งที่สวยงามภายในลึกๆ ของเธอ ก้อชักชวนให้ เราลองขายหัวใจให้กับเธอ ด้วยความคิดอย่างตื้นๆ... ทำให้เชื่อว่า ถ้าหาก ทำเหมือนกับที่ทำกับ มิส A, มิส B ก้อคงจะต้องประทับใจกับสินค้าตัวอย่าง ที่เราแจกแน่นอน... แต่แร้ว เวลาก้อผ่านไป... วันแล้ว วันเล่า... เดือนผ่านเข้ามา หลายต่อหลายเดือน...
จนเปนปี... ระยะห่างระหว่างเรา กับมิส B กลับแทบจะไม่ได้ลดลงเลย... แล้วใครจะไปคิดว่า...
ความพยายามที่ดูจะไร้ผลของเรา กลับทำให้เรามีกำลังใจมากขึ้น...
แทนที่จะหมดกำลังใจ และกลับไปหา มิส A...
แทนที่เราอยากจะขายสินค้าในราคาที่สุงขึ้น...
การที่วันเวลาผ่านไปนานเปนปี กับช่องว่างระหว่างเรา ที่ยังเท่าเดิมอยู่...
มันทำให้เราได้รับรู้ว่า เธอนั้นมีค่าสักเพียงใด...
ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ คุณค่าในตัวเธอกลับสูงขึ้น ยิ่งกว่าค่าเงินที่เพิ่มขึ้นทุกวัน มากกว่าราคาทอง ที่ขึ้นลง ตามเศรษฐกิจโลก...
ใครจะไปนึกฝันว่า วันเวลาที่ลองขายสินค้าตัวนี้ให้เธอ... ยิ่งนานเท่าไหร่ที่ยังขายไม่ได้ ก้อยิ่งทำให้เราอยากพัฒนาสินค้าที่เราอยากขายให้เธอมากขึ้นทุกวี่ ทุกวัน? จนมาถึงวันนี้... วันที่เราอยากขายสินค้าที่ดีที่สุดของเรา ให้กับเธอ... โดยไม่ต้องการแม้กระทั่งเงินเพียง 1 บาทจากลูกค้าถาวรรายนี้ของเรา?...
ใครจะไปคิด ว่าการขายของครั้งนี้... เงินจากเธอกลับไม่ใช่สิ่งที่คนขายอย่างเราต้องการ หากแต่สิ่งที่ต้องการเพียงอย่างเดียว คือการขายของชิ้นนี้ให้กับเธอ... โดยไม่คิดราคา... มันแปลก กับวิธีที่หัวใจของเรากำลังเล่นกับสมอง...
ตรรกะไม่มีอยู่ในเรื่องนี้... มีแต่เพียง มายากลของหัวใจ ที่เล่นกับสมองของเราอยู่...
ปล. เรื่องนี้ เปนเรื่อง fiction... สิ่งเดียวที่เปนจริงในเรื่องนี้ คือความรู้สึก และความคิดที่อยุ่ในหัวผมตอนนี้เท่านั้น :) สถานการณ์ที่แต่งขึ้น สามารถบรรยายได้ถึงความรู้สึกอันแท้จริงมากกว่า... เขียนเมื่อ วันที่ 1 เมษายน 2549
