ทำไมพักนี้ รุ้สึกว่า ผู้หญิงน่ารักได้เพิ่มจำนวนขึ้นบนโลกอย่างรวดเร็ว...

ไม่รู้ว่า คนน่ารักมาเดิน พระจันทร์เยอะมากขึ้นจริงๆ...

หรือเปนเพราะไอ่มาสค์ ม่ะได้ปติสัมพันกับเพศหญิงในระยะใกล้ชิดเปนเวลนาน

เรยทำให้ มอง ญ น่ารักและสวยเยอะขึ้น? (เหอะๆ)



คงจาเปนอย่างแรกมากกว่าล่ะม้างงงงงงงงง

คงเปนเพราะ ช่วงนี้เปนช่วงรับน้อง แรกพบ ของ มหาวิทยาลัยล่ะมั้ง...

ทำให้ สาวสวยๆ น่ารักๆ ที่อยุ่รังสิต มาพระจันทร์เยอะขึ้น...

เพิ่งรู้ว่าเดะ วารสาร จาน่ารักมากมายขนาดนี้ โอ้ววววววว

วันก่อนไปแรด แอบดูเดะ jc เค้ารับน้องด้วย (แรกพบง่ะ รุ้จักม่ะ?)

แร้นก้อได้ประจักษ์ ว่า สิ่งมีชีวิตจำพวกน่ารักเนี่ยยยย ยังมีอยุ่บนโลกกกกก

มีอยุ่เยอะมากด้วยยยยย อยุ่กานอย่างหนาแน่น ณ คณะวารสารศาสตร์ธรรมศาสตร์~!!!



รุ้สึกว่าเดะ JC มีเสน่ห์ เสน่ห์ปามาน ปาล์มมี่ + ไบรโอนี่... กล่าวคือ

แต่งตัวแนวๆ เดินไปเจอที่ไหน เราก้อจะรุ้ได้ว่าเปนเดะวารสาร...

แร้นนนก้อสวยแบบ แนวๆ สวยในแบบตัวของเค้าเองงงง

เรียกว่า สวยอย่างเจาะกลุ่มล่ะมั้ง...

ไม่เหมือนกับบบบบ สิ่งมีชีวิตเกือบน่ารัก ที่แต่งตัวเองงงงง

ด้วยสารปรุงแต่งที่ม่ะใช่ธรรมชาติ ม่ะเปนตัวของตัวเอง...

จริงๆ นะ...

การที่คุนเปนตัวคุนเองเนี่ย... มันเปนสิ่งที่ดี

และคนที่เข้ามาในชีวิตคุน... เค้าก้อจะชอบคุน ในความเปนตัวคุน

เค้าจะไม่ชอบสิ่งลวงตาทั้งหลายที่คุนปรุงแต่งขึ้น เพื่อปิดบังตัวเอง...

การเปนตัวของตัวเองเนี่ยยยย เปนเสน่ห์ที่น่าดึงดูดของผู้หญิงมากๆ เรยนะ

อยากจะบอก...

(แต่ถ้าจะพูดถึงสเป็คไอ่มาสค์ล่ะก้อ... มันก้อคงจะเจาะจงและสเป็คสุงกว่านั้นอีกหน่อยนึง...)

(เอาเปนว่า เสน่ห์ของผู้หญิง หรือ/และ ผู้ชายเนี่ยยย มันเริ่มต้นจากการที่คุนเปนตัวคุนเองนะ~!!!...)

อย่าเปน ในสิ่งที่คุนไม่เปน

อย่าเสแสร้งเปนสิ่ง ที่ไม่ใช่ตัวคุน...

อย่า~!!!

DON"TTTTTTTTTTTTTTTTT

EVAAAAAAAA



EVAAAAAAAA


DOOOOOOO

THAT...

it's a good advice, trust me, one day u'll know how good this advice is :-)

เพราะมันง่ายกว่า...

ไม่รู้สินะ... อาจจะเป็นเพราะสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นในสองสามวันนี้ล่ะมั้ง

ที่ทำให้รู้สึกว่า... การที่เรารัก คนที่เราเคยรักมานาน

มันง่ายกว่า การที่เราจะรัก คนที่เราเพิ่งจะรัก...

งงไหม?...

งั้นขอพูดใหม่อีกทีละกัน...

บางที ก้อรู้สึกว่า การที่เราไปรักในสิ่งที่เราไม่มีวันได้...

นั้นมีความสุขกว่า การไปรัก สิ่งที่ไม่รู้ว่าจะได้ หรือไม่ได้...

เพราะ ความรักในข้อแรก... มันคือ ความรักที่ไม่ต้องการอะไรตอบแทน...

คงเปนเพราะเรารู้ว่า เราไม่มีทางได้คู่กับเธอล่ะมั้ง...

ที่ทำให้เรารักเธอ โดยที่ไม่เคยคาดหวังอะไร...

ไม่เหมือนกับการที่ไปรัก คนๆ นึง... ที่เรากับเค้าอาจได้เดินเคียงข้างกัน...

เหมือนกับคำว่า "อาจจะ" คำนี้ ทำให้รู้สึกว่า... เรามีสิทธิ์ที่จะคาดหวัง

ทำให้เราคิดว่า ถ้าเราทำอะไรลงไป... บางทีเรากับเค้า คงได้คู่กัน...

ความหวังเปนสิ่งที่ดีเสมอ... แต่คำๆ ว่า "อาจจะ"

มันเปลี่ยนจากความหวัง ให้ไปเปน ความคาดหวัง...

และเมื่อเราคาดหวังกับอะไรก้อตาม มันมักจะทำให้เราเจ็บปวดเสมอ...

ความรักที่ไม่มีวันทำให้คุณเจ็บ...
กับความรักที่สักวันจะทำให้คุณเจ็บ...

มันน่าจะง่ายกว่านะ ที่จะเลือกข้อแรก...

จิงไหม...

เอ๊ะ ทำไมเพลงแรกมันคุ้นหูจัง...

พอเพลงสองขึ้น... อ้าววว นี่มานซีดีของ... "เธอ" นี่นา

เธอไรท์ซีดีให้เรา เมื่อนานมาแล้ว ตอนที่เราใกล้ชิดกัน...

แน่นอนว่า ช่วงนั้น หยิบขึ้นมาฟังบ่อยมาก ที่จริง ฟังซีดีที่เธอไรท์ให้เกือบทุกวันเลย

และแล้วความรู้สึกต่างๆ ที่เคยมีให้เธอ ก้อกลับมา

ความสุขตอนที่ได้อยู่ด้วยกัน... รอยยิ้มของเธอ...

จำได้แล้วว่า ตอนนั้น มีความสุขมากแค่ไหน

เข้าใจแล้วด้วยว่า ทำไม ถึงได้ร้องไห้เวลาเสียเธอไป...

แล้วก้อรู้แล้วด้วยว่า ต่อให้เราจะห่างกันสักแค่ไหนในตอนนี้

มันก้อไม่สามารถทำให้ความรู้สึกของเราที่เคยได้ใกล้กัน ห่างออกไปได้...

รู้แล้วด้วยว่า ช่วงเวลาดีๆ ที่เราได้อยู่ใกล้กัน มันมีค่ามาก...

มากซะจนเราไม่ควรพยายามที่จะลืมมัน...

แม้ว่าตอนนี้เราไม่ได้รักกันแล้ว

แม้ว่าอดีตที่เรามี เคยนำความทุกข์มาให้มากแค่ไหน...

มันเทียบไม่ได้เลยกับ ความรู้สึกดีๆ ตอนที่เรามีกันและกัน...